Het schoolgebouw van Käenkoski

Op de ochtend van 30 november 1939 lanceerden de Sovjet-troepen hun aanval op het dorp Ilomantsi langs twee assen. In de sector Möhkö in het zuiden werd de vijand tegengehouden bij Oinassalmi, vijftien kilometer voor Ilomantsi, terwijl in het noorden de opmars van de Russische troepen werd gestopt bij Kallioniemi, tien kilometer van het parochiedorp.

Halverwege december had het front bij Kallioniemi zich gestabiliseerd. De relatief korte contactlijn liep over de weg die naar de veerbootsteiger bij de rivier de Koitajoki leidde. Finse patrouilles constateerden dat vijandelijke troepen in het gebied in beweging waren en de flanken van de verdedigers verkenden. Dit was geen verrassing, aangezien verwacht werd dat de Sovjet-troepen een manier zouden vinden om de patstelling te doorbreken.

Eind december richtten de Finse troepen drie buitenposten in: om de vijandelijke bewegingen in de gaten te houden, de weg naar de veerbootsteiger te beschermen en hun flanken te beveiligen. De buitenposten bevonden zich ten zuiden van het Koitere-meer, vijftien tot twintig kilometer van Kallioniemi. Een vierde buitenpost werd opgezet bij Käenkoski, twintig kilometer ten noorden van Kallioniemi.

De buitenposten werden voornamelijk gebouwd en bemand door leden van de Burgerwacht uit de naburige gemeente Eno. Het waren jonge mannen, jonger dan twintig jaar, die een militaire en wapentraining hadden gevolgd bij de jeugdorganisatie van de Burgerwacht, voordat ze op hun zeventiende volwaardig lid werden. De Burgerwacht was een vrijwillige Finse nationale defensieorganisatie die in 1918 werd opgericht en in het najaar van 1944 op verzoek van de Geallieerde Controlecommissie werd ontbonden. Zij bood jonge mannen een militaire opleiding die hen in aanmerking liet komen voor dienst in de buitenposten, ook al hadden zij de dienstplichtige leeftijd nog niet bereikt. Elke buitenpost telde minder dan twintig man, van wie sommigen volwassen reservisten waren.

De mannen van de buitenpost Käenkoski voerden skipatrouilles uit in de richting van de kwartiergebieden en bevoorradingslijnen van de Russische troepen ten noordoosten van Kallioniemi, en onderhielden contact met de zuidelijke sector van het Lieksa-front in het noorden. De patrouilles raakten af en toe verwikkeld in schermutselingen, waarbij ze de vijand slachtoffers toebrachten en diverse soorten voertuigen vernietigden. Slachtoffers aan Finse zijde waren onvermijdelijk: een van de jonge bewakers sneuvelde en twee raakten in krijgsgevangenschap.