Sikrenvaara – Oorlogsmonument in Kiukoinen

Laat in de avond van 29 juli 1944 waren twee eskadrons van het Finse Häme-cavalerieregiment, met in totaal minder dan 200 manschappen, begonnen aan een mars door het terrein vanuit Hovattala in de richting van de weg die naar Polvikoski leidde. Er was een vijandelijke eenheid waargenomen in het gebied, die zich kennelijk voorbereidde op een aanval op het dorp Hattuvaara. Tegenwoordig eindigt de weg naar Polvikoski op het meest oostelijke punt van het Europese vasteland.

Delen van het 1e Eskadron bereikten Sikrenvaara om 02.00 uur op 30 juli 1944. Toen de mannen vanuit het drassige terrein omhoog klommen naar een akker die zich voor hen op hoger gelegen terrein uitstrekte, zagen ze Russische paardenwagens op de weg, maar verder leek alles rustig.

Plotseling kwamen ze onder een spervuur terecht. Russische troepen hadden posities ingenomen langs de rand van het veld, kennelijk met de bedoeling verder op te rukken naar Hattuvaara.

De Finse troepen beantwoordden het vuur en legden een vijandelijke eenheid het zwijgen op die zich in een nabijgelegen huis had verschanst, door handgranaten door de ramen te werpen en een machinegeweer bij de ingang van de aardappelkelder met machinepistoolvuur uit te schakelen. Ook het antitankkanon werd buiten gevecht gesteld.

De Finse troepen merkten al snel dat de vijand een overhaaste terugtocht begon langs de weg waarover hij was gekomen, met paardenspannen die kanonnen en andere uitrusting voorttrokken. Ze keerden zich snel om om de terugtrekkende Russische troepen te achtervolgen.

Twee uur later, bij Kiukoinen, raakte het 2e Eskadron de flank van een vijandelijke eenheid die op weg was naar Hattuvaara. Later raakte de eenheid ook in gevecht met de troepen die zich terugtrokken uit Sikrenvaara.

Hoewel de terugtrekkende Russische troepen probeerden de algemene richting van de weg te volgen, dwongen hevige gevechten hen zich te verspreiden naar het gebied ten noorden van de weg, waar het beboste terrein grensde aan een moeras. Om 06.00 uur was de strijd praktisch voorbij, toen de achtervolgende Finse troepen ontdekten dat de vijand zich had teruggetrokken in de richting van de Polvikoski-stroomversnellingen.

Een tweede gedenkplaat en een Russische 82-millimeter mortier zijn te zien in Kiukoinen, de andere slagveldlocatie. Het monument werd in 1989 opgericht door het Cavalerie-gilde.