Het Bailey-brugmonument in Rees

Op 23 maart 1945 staken de geallieerde troepen tijdens Operatie „Plunder“ de Rijn over bij de stad Rees in West-Duitsland. De Slag om de Rijn was cruciaal voor de geallieerde opmars naar Duitsland in de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog en omvatte het transport en de installatie van enorme hoeveelheden bruggenbouwmateriaal om de machtige Rijn over te steken. De bevoorrading van troepen en voertuigen voor de verdere opmars naar Duitsland vond plaats via Bailey-bruggen.

Alleen al in Rees bouwden de pioniers van de Britse "Royal Engineers" tot mei 1945 zeven bruggen, waaronder de langste Bailey-brug uit de Tweede Wereldoorlog met een lengte van ongeveer 1517 meter. De Britse ingenieur Donald Bailey (1901-1985) ontwikkelde een 'modulair systeem' van geprefabriceerde stalen frames en balken. Met bouten en splitpennen konden alle onderdelen van deze bruggen snel en eenvoudig worden verbonden, wat het oversteken van rivieren vergemakkelijkte. Op brede rivieren, zoals de Rijn, werd de constructie meestal ondersteund door drijvende pontons.

Het onderdeel van een Bailey-brug dat tot monument is omgevormd, werd in augustus 2022 door de Nederlandse burger Thijs van Dooren en helpers op de rechteroever van de Rijn bij Rees geborgen. Het werd in Nederland gerestaureerd en geschilderd. Een bijzonder kenmerk van dit Bailey-frame zijn de vier weerhaken die zich in 1945 in de oevers van de Rijn hadden vastgeklampt. Het nu tentoongestelde onderdeel diende als een anker dat de eigenlijke Bailey-brug aan de rivierbedding had vastgezet.