Gedenkplaat ter ere van Luigi Salvatori

Luigi Salvatori werd op 22 februari 1881 geboren in Querceta (Seravezza). Hij kwam uit een familie van landeigenaren, maar raakte al snel geïnteresseerd in socialistische ideeën. Hij studeerde klassieke talen, schreef zich in aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid en begon zijn studie in Pisa; daarna verhuisde hij naar Genua, waar hij zijn diploma behaalde.

In 1900 trad hij toe tot de Italiaanse Socialistische Partij (PSI) en groeide hij uit tot een leidende figuur binnen de arbeidersbeweging van Versilia. Hij was voorzitter van de Onderlinge Hulpvereniging van Seravezza en stond aan het hoofd van de organisatie van de arbeidersbonden in Querceta, Vallecchia en Seravezza. In 1910 richtte Luigi het socialistische weekblad „Versilia“ op, waarvan hij ook redacteur was; het blad diende als platform voor politieke en culturele agitatie ten behoeve van de arbeidersklasse.

Luigi vertegenwoordigde Versilia in het parlement als socialistisch parlementslid. In 1921 nam hij deel aan de splitsing in Livorno en sloot hij zich aan bij de pas opgerichte Communistische Partij van Italië, waar hij lid werd van het Centraal Comité. Met de opkomst van de fascistische dictatuur werd hij het doelwit van vervolging, vanwege zijn politieke rol, zijn beroep als advocaat en zijn zeer gecultiveerde persoonlijkheid. In 1926 werd hij door fascisten gewelddadig aangevallen; daarna werd hij gearresteerd en veroordeeld tot vijf jaar interne ballingschap.

Hoewel hij eind jaren dertig door ziekte werd getroffen, was hij tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Duitse bezetting van het gebied actief binnen de afdeling van het Nationaal Bevrijdingscomité (CLN) in Pietrasanta. Hij nam niet actief deel aan partizanenactiviteiten, maar bleef niettemin een sleutelfiguur in de antifascistische beweging van Versilia, in die mate dat hij werd erkend als een ‘strijdende partizaan’ in de‘Bandelloni’-eenheid .

Na de bevrijding in 1945 benoemde het CLN hem tot burgemeester van Pietrasanta. Door zijn slechte gezondheid kon hij deze functie echter niet uitoefenen, noch een later voorstel om zich kandidaat te stellen voor de verkiezingen voor de grondwetgevende vergadering. Hij overleed op 20 juli 1946.

Op het huis waar hij woonde, werd een gedenkplaat aangebracht met de volgende tekst:‘De bevolking van Versilia heeft, ter ere van Luigi Salvatori, op 27 juli 1952 dit teken van liefde en dankbaarheid aangebracht op het huis waar hij woonde na de langdurige vervolgingen die hem door het fascisme waren aangedaan en waar hij stierf als een standvastige strijder voor de zaak, voor vrijheid, voor vrede en voor het socialisme.’

Ook in Querceta werd ter nagedachtenis aan hem een monument opgericht bij het huis waar hij werd geboren.