​​Het Kilpelänkangas monument​

Kilpelänkangas was het toneel van de hevigste gevechten van de Winteroorlog in Kuhmo. De Winteroorlog was een oorlog tussen de Sovjet-Unie en Finland. Deze begon met de Sovjet-invasie van Finland op 30 november 1939, drie maanden na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, en eindigde drieënhalve maand later met het Vredesverdrag van Moskou op 13 maart 1940.

De gevechten in Kilpelänkangas begonnen op de eerste dag van de Winteroorlog, toen de Sovjet-troepen voor het eerst aanvielen. Na verschillende pogingen veroverden de Finnen het gebied op 9 februari 1940 tijdens een grootschalig tegenoffensief. Er werd snel een verdedigingslinie opgezet en het Detachement Hyvärinen sloeg herhaalde Sovjetaanvallen af, ondanks zwaar artillerievuur. Op 3 maart echter, na intensieve beschietingen en toenemende druk, braken de Sovjet-troepen door, waardoor de Finse troepen gedwongen werden zich terug te trekken naar Löytövaara.

Het monument in Kilpelänkangas, onthuld op 10 augustus 1958, is ontworpen door architect Birger Stenbäck, die zelf heeft gevochten. De inscriptie op het monument luidt:

“Ter nagedachtenis aan degenen die tijdens de Winteroorlog in Kuhmo 1939–1940 zijn gesneuveld. Hier verdedigden Finse mannen standvastig hun vaderland. Mogen hun daden een verplichting zijn voor toekomstige generaties.”

Een helm bovenop het monument symboliseert het lot van honderden die in deze bossen hebben gevochten. Tegenwoordig staat de plek als een plechtig eerbetoon aan hun opoffering.

Bezoekers kunnen de 3,5 km lange Kilpelänkangas-wandelroute verkennen, die slingert door een landschap dat nog steeds getekend is door de oorlog: door granaatscherven beschadigde bomen, overblijfselen van loopgraven en bomkraters. De route onthult ook sporen van naoorlogse houtkap langs de Kuusijoki en biedt een unieke mix van natuurlijke schoonheid en historische diepgang. Informatieborden en schuilplaatsen maken de route toegankelijk voor diegenen die zowel geschiedenis als natuur in één tocht willen ervaren.