Monument voor kapitein Toni en de gesneuvelde partizanen

Antonio Giuriolo, afgestudeerd in de literatuurwetenschap, antifascist en intellectueel, was afkomstig uit Arzignano , waar hij actief was in de plaatselijke Italiaanse antifascistische verzetsbeweging Giustizia e Libertà en waar hij na 8 september 1943 tot de organisatoren van het Veneto-verzet behoorde. Door een verwonding aan één hand werd hij onder een valse naam opgenomen in het orthopedisch centrum Putti in Bologna, waar ook andere partizanen werden verzorgd. Daar werd hij overgehaald om de brigade Matteotti Montagna te reorganiseren: deze was in het voorjaar van 1944 opgericht, maar stond op dat moment zonder commandant.

In juli 1944 nam hij de leiding van de eenheid op zich. Het operatiegebied was de Boven-Reno-vallei, op de grens tussen Emilia-Romagna en Toscane. In samenwerking met de Armando-divisie uit Modena nam de brigade van september tot oktober 1944 deel aan de bevrijding van talrijke steden in de Apennijnen, waaronder Porretta Terme. Later werd de brigade door de geallieerden opnieuw bewapend en uitgerust, waarna zij een groot deel van het front overnam.

Op 12 december 1944 veroverden partizanen een Duitse post in Corona, een gehucht in de gemeente Lizzano in Belvedere ten westen van de Monte Belvedere, maar werden vervolgens teruggeslagen door nazi-troepen. Antonio Giuriolo (bekend als Toni) werd geraakt door een salvo uit een machinegeweer terwijl hij zijn terugtrekkende mannen dekking gaf. Ook de partizanen Pietro Galiani en Nino Venturi kwamen die dag om het leven. De brigade zette haar oorlogsoperaties voort tot april 1945 en telde 181 erkende partizanen, van wie er 24 omkwamen en negentien gewond raakten.

Het monument, opgericht op initiatief van de plaatselijke afdeling van de Associazione Nazionale Partigiani d’Italia (ANPI) en de gemeente Porretta Terme, werd op 15 december 1946 onthuld ter nagedachtenis aan Giuriolo en de gesneuvelde partizanen. Op de steen zijn twee data gegraveerd: 19/07/1944, de dag waarop Giuriolo het bevel over de brigade op zich nam (volgens sommige bronnen was dit op 10 of 16 juli), en 12/12/1944, de dag van zijn overlijden. De ceremonie werd bijgewoond door familieleden van Giuriolo, civiele en militaire autoriteiten en vertegenwoordigers van lokale politieke partijen.